1. Podstawa programowa wychowania przedszkolnego
  2. "Przygoda z uśmiechem" program wychowania przedszkolnego
  3. Witamy w Zefirku -przedszkolny program adaptacyjny
  4. Przedszkolny program edukacji zdrowotnej
  5. Zaczytane Zefirki - przedszkolny program edukacji czytelniczej.
  6. Zabawy z językiem angielskim.
  7. Niemiecki na wesoło.

oraz projekty edukacyjne: 1. Zefirkowe podróże.

                                     2. Rodzice dzieciom

 
 
Nauczycielki z grupy Smerfów w swojej pracy wychowawczo-dydaktycznej korzystają m.in z metod aktywizujących:
 
Pedagogiki zabawy, która dysponuje metodami ułatwiającymi kontakty pomiędzy poszczególnymi członkami danej grupy na bezpiecznym, zaakceptowanym przez wszystkich poziomie. Podpowiada ona, co zrobić, aby te kontakty dawały jak największe korzyści zarówno grupie, jak również poszczególnym jej członkom. Główne cele pedagogiki zabawy to harmonijny i wszechstronny rozwój jednostki funkcjonującej w ramach określonej grupy, a także pomoc w odkrywaniu jej najlepszych cech. Ich realizacja następuje w oparciu o stosowanie szeroko rozumianych metod zabawowych (choć nie tylko), często bardzo przyjemnych w odbiorze, a jednak nie pozbawionych głębszej refleksji.
 
Edukacji matematycznej wg E. Gruszczyk-Kolczyńskiej i E. Zielińskiej, jej celem jest wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci i dobre przygotowanie ich do szkoły. Powstała w wyniku badań naukowych zmierzających do połączenia w jeden proces:
- intensywnego wspomagania rozwoju inteligencji operacyjnej dzieci,
- kształtowania odporności emocjonalnej potrzebnej dzieciom do pokonywania trudności,
- rozwijania umiejętności matematycznych stosowanych w codziennym życiu i wymaganych potem na lekcjach matematyki. Taki zakres kształcenia sprzyja stymulowaniu uzdolnień matematycznych u dzieci i dobrze przygotowuje je do nauki matematyki w szkole.
 
Metody Weroniki Sherborne ruchu rozwijającego dla dzieci: wspiera i stymuluje rozwój dziecka. Celem tej metody jest doświadczenie ruchu, kontaktu emocjonalnego, kontaktu fizycznego, kontaktu społecznego, poznanie własnego ciała. Stosując te metodę dążymy do rozwoju:
- świadomości schematu ciała, integracji poszczególnych jego części,
- orientacji w czasie i przestrzeni w środowisku zewnętrznym,
- poczucia bezpieczeństwa, zaufania do siebie i partnera, współdziałania, partnerstwa,
- emocji, opanowania ich,
- własnej inwencji, pewności siebie, inicjatywy,
- spontaniczności ruchu i zachowań,
- sprawności ruchowej, wyobraźni pojęć,
- koncentracji uwagi, sposobu komunikowania się,
- a także do integracji środowiska w którym jesteśmy,
- oraz umiejętności rozluźniania się po okresie napięcia i koncentracji.
 
Metody "Dobrego startu" M. Bogdanowicz. Założeniem Metody Dobrego Startu jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych, funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych (czucie ruchu) i motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami czyli integracji percepcyjno-motorycznej. Są to funkcje, które leżą u podstaw złożonych czynności czytania i pisania. Usprawnienie w tym zakresie, jak również kształtowanie lateralizacji (ćwiczenia ustalenia ręki dominującej) i orientacji w prawej i lewej stronie ciała jest wskazane dla dzieci przygotowujących się do nauki czytania i pisania, natomiast jest niezbędne dla dzieci, u których występują opóźnienia rozwoju tych funkcji. Ćwiczenia prowadzą do większej harmonii rozwoju psychoruchowego: wyższego poziomu rozwoju i współdziałania funkcji intelektualnych (mowy, myślenia) i intrumentalnych (spostrzeżeniowo-ruchowych).